برخی روش های جدید در خنک کاری موتور

بسم الله الرحمن الرحیم

برخی روش های جدید در خنک کاری موتور

تعدادی از روش های مختلف خنک کاری موتور ، در حاآزمایش و توسعه هستند . این روش ها شامل موتور هایی با ژاکت های آبی دو گانه هستند. که در دو دمای مختلف سیال خنک کننده ، کار می کنند.

با توجه به انعطاف پذیری این روش در کنترل دماهای موتور ، بازده حرارتی بزرتری می تواند حاصل شود .

سیال خنک کننده اطراف بلوک موتور ، در دماهای گرمتری کار می کند که موجب کاهش لزجت روغن و کاهش اصطکاک بین پیستونها و دیواره های سیلندر می گردد.

سیال خنک کننده اطراف سر سیلندر موتور ، خنک تر نگه داشته می شود تا احتمال وقوع کوبش را کاهش دهد و امکان ایجاد نسبت تراکم بزرگتری را حاصل نماید.

ژاکت آبی دو جریانی

در گونه دیگری از این سیستم خنک کاری ، هم از یک خنک کننده مایع و هم از یک خنک کننده  گازی ، در یک ژاکت آبی دو جریانی استفاده می شود. در سیستم های خنک کاری متعدد دیگری ، از مزیت انتقال حرارت بیشتری که در طی فاز سیال خنک کننده جریان دو فاز ، در شرایط اشباع حاصل می گردد، استفاده می کنند.

حداقل یک شرکت ، در حال کار بر روی کاهش اندازه و وزن سیلندر در موتور های کوچک می باشد، که در ساختمان آنها ، نه از پره های خنک کننده استفاده شده، و نه از ژاکت آبی . روغن روانکار ، با لوله کشی در گذر گاههای محیطی تعبیه شده در داخل دیواره های سیلندر ،برای خنک کردن سیلندر ها استفاده می شود . این روش نه تنها در موتور های آزمایشی خنک کاری کافی را ایجاد کرده است ، بلکه منجر به توزیع دمای یکنواخت تری نیز می شود. در این نوع موتور به سیستم خنک کننده روغن ، نیاز خواهد بود.

برخی خودرو های سواری شرکت جنرال موتورز ، در صورت نشتی سیستم خنک کننده ، یک ویژگی جهت ایمنی در موتور های خود ارائه می کنند.. اتومبیل قادر است در سرعتی متوسط ، بدون سیال خنک کننده در سیستم خنک کاری ، مسافتی طولانی را بطور ایمن طی نماید . اینکار در هر زمان مشخص ، با روشن کردن فقط چهارسیلندر از هشت سیلندر ، ممکن می باشد . چهار سیلندری که سوخت دریافت نمی کنند و روشن نمی شوند ، به پمپ کردن هوا ادامه می دهند که این امر موجب خنک کاری موتور و جلوگیری از داغ کردن آن می گردد. هر مجموعه چهار سیلندری ، بصورت چرخه ای ، در دوره ای از زمان روشن هستند و در زمانهای دیگر ، هوای خنک کننده را پمپ می نمایند.

مبانی مهندسی موتور های احتراق داخلی – سپهر صنایع – ص 499