✨ جادوی «نعنا» در خیابانهای اسکاتلند؛ وقتی گانگسترها عاشق میشوند
شارلوت ریگان، نویسنده و کارگردانی که با فیلم مستقل و تحسینشدهی «Scrapper» نام خود را بر سر زبانها انداخت، حالا با درام جدید بیبیسی به نام «نعنا» (Mint) بازگشته است. این سریال، داستانی است از تضادها؛ روایتی از یک خانواده تبهکار اسکاتلندی که در میان نبردهای خونینشان، جرقهی عشقی ممنوعه میان «شانون» (با بازی اما لِرد) و «آرون» (با بازی بن کویل-لارنر) زده میشود.
اما «نعنا» یک درام جنایی معمولی نیست. ریگان با تزریق عناصری از رئالیسم جادویی، لحظاتی خلق کرده که در آن شانون میان زمین و آسمان معلق میشود یا تقابل خانوادههای رقیب، به یک اپرای صحنهآهسته و باشکوه بدل میگردد. این سریال که به تازگی در جشنواره فیلم برلین اکران جهانی شد، قرار است اواخر سال ۲۰۲۶ از شبکه بیبیسی پخش شود.
🎙️ گفتگو با شارلوت ریگان: از دنیای زیرزمینی تا فانتزیهای کهکشانی
سوال: «نعنا» را به عنوان یک سریال جنایی معرفی کردهاند، اما این برچسب برای توصیف آن کافی نیست. شما آن را چگونه میبینید؟
ریگان: واقعیت این است که من دیوانهی فیلمهای گانگستری هستم، اما میدانستم نه بودجهاش را دارم و نه تجربهاش را که یک فیلم پر از تیراندازی و اکشنِ محض بسازم. پس با خودم گفتم: «لعنتی، مجبورم یک داستان عاشقانه بسازم!»
راستش عاشق رمانسهای پرشور هم هستم. «نعنا» ترکیبی است از تمام علایق من؛ هیجان و شوخطبعیِ فیلمهای گانگستری در کنار رمانسهای عمیقی که هر شب تماشا میکنم، البته با چاشنی رئالیسم جادویی.
سوال: در صحنهی ملاقات شانون و آرون، ما به معنای واقعی کلمه شاهد «پرتاب جرقهها» هستیم. از نظر بصری به دنبال چه بودید؟
ریگان: من عاشق سینما و تلویزیونی هستم که برای «مخاطب» ساخته شده باشد. شاید گفتنش احمقانه به نظر برسد، اما من شیفتهی زبانِ بصری در فیلمسازی هستم. من از دنیای موزیکویدیو میآیم؛ جایی که تصاویر بیش از آنکه یک داستان خطی را روایت کنند، تفسیری بصری از یک ایده هستند.
سوال: چرا «بن کویل-لارنر» (Loyle Carner) که ستارهی دنیای موسیقی است را برای نقش آرون انتخاب کردید؟ آن هم وقتی تجربهی بازیگری نداشت.
ریگان: چندین بار اجرای او را روی صحنه دیده بودم. هر بار طوری اجرا میکرد که انگار اولین بار است روی سن میرود؛ دسترسی او به احساساتش فوقالعاده است. وقتی یک روز در بازار او را دیدم و چند دقیقه صحبت کردیم، بلافاصله به تهیهکنندهام زنگ زدم و گفتم: «هیچکس جز بن نمیتواند این نقش را بازی کند.» او یک قصهگوی مادرزاد است. جالب است بدانید او در صحنه به ما انرژی میداد و هر روز برای عوامل نان فوکاچیای خانگی میآورد!
سوال: چرا اسکاتلند را برای لوکیشن انتخاب کردید؟
ریگان: میخواستم بچههای این خانواده تبهکار مثل سلبریتیها باشند؛ در حبابِ شهر کوچکی که همه با آنها متفاوت رفتار میکنند. در لندن بزرگ، چنین فضایی شکل نمیگرفت چون آدمهایی مثل «دیلن» (رئیس باند) نمیتوانستند کنترلِ تمام شهر را در دست داشته باشند. ضمن اینکه عوامل فنی اسکاتلندی، بهترینهای دنیا هستند.
سوال: و سوال آخر؛ پروژهی بعدی شما چیست؟
ریگان: در حال نوشتن هستم، اما فعلاً میخواهم چند ماهی فقط سگم را به پیادهروی ببرم! اما واقعاً دلم میخواهد یک فیلم درباره موجودات فضایی بسازم؛ هرچند هنوز فیلمنامهای برایش ندارم.
🌟 چرا «نعنا» متفاوت است؟
شارلوت ریگان برخلاف درامهای جنایی کلیشهای که فضایی سیاه و ناامیدکننده دارند، معتقد است که حتی در دل فقر و جرم هم میتوان شادی و عمق عاطفی را پیدا کرد. او میگوید: «نمیخواهم داستانی بسازم که بعد از تمام شدنش، مخاطب تمام شب را گریه کند. من میخواهم عمق و احساس وجود داشته باشد، اما تماشای اثر لذتبخش باشد.»
